Ομιλία του Πρωθυπουργού και  Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ

Αλέξη Τσίπρα

στην Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Φίλες και Φίλοι

 

Εδώ και σχεδόν δυόμισι χρόνια, από τη θέση της πλειοψηφίας, από τη θέση της κυβέρνησης, δίνουμε με όλες μας τις δυνάμεις έναν εξαιρετικά δύσκολο αγώνα.

Έναν αγώνα, με στόχο:

Να αντιμετωπίσουμε τις ολέθριες συνέπειες που είχε στην οικονομία και την κοινωνία μια μακρά περίοδος καταστροφικής κρίσης και απίστευτα σκληρών, και συγχρόνως αποτυχημένων, προγραμμάτων.   

Να επαναφέρουμε την σταθερότητα στην οικονομία.

Να βγάλουμε τη χώρα από την επιτροπεία και τα μνημόνια.

Να δημιουργήσουμε τις συνθήκες μιας νέας, δίκαιης και βιώσιμης ανάπτυξης.

Σήμερα, τα αποτελέσματα αυτής της μεγάλης προσπάθειας  είναι πιο ορατά από ποτέ. Όλοι οι οικονομικοί δείκτες καταγράφουν το αναμφισβήτητο γεγονός, ότι η πορεία αναστρέφεται και η προοπτική ανάκαμψης εδραιώνεται πλέον σε στέρεες βάσεις. Αναφέρομαι στα στοιχεία που δείχνουν αύξηση του ΑΕΠ και για το γ’ τρίμηνο του 2017.

Καθώς και σε όλους, ανεξαιρέτως, τους δείκτες, που δείχνουν άνοδο της οικονομικής εμπιστοσύνης, των εξαγωγών και των επενδύσεων, βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και αναθέρμανση της οικονομικής δραστηριότητας.

Ιδιαίτερα σημαντική όμως είναι για μας και η μάχη στο κοινωνικό πεδίο, η μάχη κατά της ανεργίας.

Τον Ιούλιο, το ποσοστό ανεργίας έπεσε κατά 2,4 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με τον Ιούλιο του προηγούμενου έτους. Καταγράφηκε, δηλαδή, στο 21%, έναντι 23,4%. Αποτέλεσμα που δεν μας επιτρέπει φυσικά να πανηγυρίζουμε. Μας δίνει όμως ένα αισιόδοξο μήνυμα:  Ότι δεν πάει χαμένη αυτή η σκληρή προσπάθεια, ούτε ο αγώνας μας, για την ανάκαμψη της αγοράς εργασίας από την τεράστια κοινωνική καταστροφή της περιόδου 2010 – 2014.

Κι εδώ, όταν μιλάμε ιδιαίτερα για την ανεργία, όταν μιλάμε ιδιαίτερα για τους άνεργους και τις άνεργες, καλό είναι να δείχνουμε ένα ενδιαφέρον, πέρα από τους δείκτες και τους αριθμούς, διότι δεν μιλάμε για αριθμούς και δείκτες.  Μιλάμε για ανθρώπους, ανθρώπους που πετάχτηκαν στο περιθώριο, που δικαιούνται μια θέση στον ήλιο.  Όλοι τους, και κυρίως οι νέες και οι νέοι.  Μιλάμε δηλαδή για τον πρωταρχικό μας στόχο: Την ανάκτηση της εργασίας στη χώρα.  Μιλάμε ταυτόχρονα και για την ψυχή της παράταξής μας: τους ανθρώπους του μόχθου, τους ανθρώπους της εργασίας, τις δυνάμεις της παραγωγής και της εργασίας.

Ταυτόχρονα με το έδαφος, όμως, που κερδίζουμε στο πεδίο της οικονομίας αλλά και της κοινωνίας, αυτή την περίοδο ειδικά εργαζόμαστε εντατικά για να κλείσει έγκαιρα και με επιτυχία και η τρίτη αξιολόγηση. Η οποία, απ’  ότι φαίνεται, προχωράει με τους επιθυμητούς ρυθμούς και μάλιστα μέσα σε ασυνήθιστα καλό κλίμα, θα έλεγα.

Μάλλον συμβαίνουν πρωτοφανή πράγματα  τους τελευταίους μήνες.  Απανωτές θετικές δηλώσεις για τη χώρα, δημόσια έκφραση εμπιστοσύνης, πρωτοβουλίες στήριξης, μια νέα εικόνα της Ελλάδας στις διεθνείς αγορές.  Σκεφτείτε μόνο ότι το τελευταίο Eurogroup, απ’ ότι έμαθα, αφιέρωσε στη χώρα μας μόλις δύο λεπτά. Και θυμηθείτε τι γινόταν εδώ και όχι πάρα πολύ καιρό πριν.  Για να καταλάβετε και να συνειδητοποιήσουμε πόσα βήματα προς τα μπρος καταφέραμε να κάνουμε.  

Αμέσως μετά την ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης –και γι αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία όχι μόνο η επιτυχής ολοκλήρωση αλλά και η έγκαιρη ολοκλήρωση- αναμένεται να ξεκινήσουν κρίσιμες συζητήσεις για τη μακρόπνοη βιωσιμότητα του χρέους, αλλά και να μπούμε και στην τελική ευθεία για το τέλος του προγράμματος, που θα σηματοδοτήσει και το τέλος μιας μακρόχρονης πορείας της χώρας μέσα σε ένα πλαίσιο ασφυκτικής επιτροπείας.

Και πρέπει να σημειώσω εδώ, γιατί αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, ότι το καλό κλίμα μέσα στο οποίο διεξάγονται οι διαπραγματεύσεις για την τρίτη αξιολόγηση δεν έρχεται ως συνέπεια ασύντακτων υποχωρήσεων από τη δική μας πλευρά. Γιατί θα μπορούσε κανείς να θυμηθεί ότι στο παρελθόν επίσης δεν γινόταν μεγάλη φασαρία στις αξιολογήσεις κατά τη διάρκεια των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, αλλά αυτό συνέβαινε γιατί ουσιαστικά ότι έβαζε η άλλη πλευρά στο τραπέζι γινόταν αποδεκτό.

Το καλό κλίμα έρχεται ως συνέπεια θα έλεγα μιας ρεαλιστικότερης και πιο εποικοδομητικής προσέγγισης από την άλλη πλευρά του τραπεζιού. Γιατί στη διαπραγμάτευση αυτή που γίνεται στο πλαίσιο της τρίτης αξιολόγησης έχουμε ήδη καταφέρει να διασφαλίσουμε πολύ σοβαρές επιτυχίες.  Διαψεύδοντας βεβαίως και απογοητεύοντας τις Κασσάνδρες, τους πηχυαίους τίτλους των  Μέσων της διαπλοκής αλλά και τις τελευταίες ελπίδες απ΄ ότι φαίνεται του κ. Μητσοτάκη.

Έτσι λοιπόν η εικόνα που έχουμε και εγώ και το οικονομικό επιτελείο είναι ότι η τρίτη αξιολόγηση θα κλείσει

Πρώτον,  χωρίς κανένα πρόσθετο μέτρο.

Δεύτερον, με τους εργαζόμενους να επανέρχονται πρώτοι στη σειρά κατάταξης κατά την εξόφληση οφειλών από επιχειρήσεις.  Δηλαδή πάνω από τις τράπεζες, το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά Ταμεία.

Τρίτον, με τη διάσωση και την επέκταση του ταμείου των δημοσιογράφων.

Τέταρτον, επίσης σημαντικό, με συμφωνία για τις συντάξεις χηρείας και την ύπαρξη κατώτατου πλαφόν στο ύψος της εθνικής σύνταξης τόσο για τον, ή την σύζυγο, όσο και για τα τέκνα.

Πέμπτον και επίσης, με τη συμφωνία για την ρύθμιση των οφειλών ύψους από 20.000 ως 50.000 ευρώ, για τους ελεύθερους επαγγελματίες, στα πλαίσια του εξωδικαστικού συμβιβασμού.

Με δυνατότητα 120 δόσεων, και με κούρεμα των προσαυξήσεων της τάξης του 85%.

Και βεβαίως –για να μην το ξεχνάμε- και με το κοινωνικό μέρισμα, την καταβολή του οποίου θα έχουμε εντός του έτους.

Άλλη μια μεγάλη απογοήτευση απ΄ ότι φαίνεται για την αντιπολίτευση και τα εξαπτέρυγά της, που μέχρι την τελευταία στιγμή έγραφαν και διέδιδαν και φαντασιώνονταν προφανώς, ότι οι θεσμοί θα βάλουν φρένο στη διανομή του μερίσματος.

Η αλήθεια όμως είναι ότι πράγματι υπάρχει ένα διαφορετικό κλίμα και μια διαφορετική εικόνα, που εν πολλοίς, θα έλεγα, οφείλεται στο γεγονός ότι έχουμε αρχίσει σιγά-σιγά να βλέπουμε αποτελέσματα σε ότι αφορά την απόδοση της οικονομίας. Η απόδοση της οικονομίας και η υπέρβαση των στόχων του Προγράμματος, μας επιτρέπουν να προχωρήσουμε και φέτος στη διανομή του μερίσματος για την στήριξη των πιο αδύναμων και ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Όπως και πέρσι, αλλά με ακόμα μεγαλύτερες δυνατότητες.

Τα αναλυτικά στοιχεία, βεβαίως, θα οριστικοποιηθούν και θα ανακοινωθούν το αμέσως επόμενο διάστημα, μόλις έχουμε την πλήρη εικόνα και είμαστε σε θέση να καταλήξουμε και σε όλες τις λεπτομέρειες.   

Ελπίζω όμως φέτος, η αντιπολίτευση και ο κ. Μητσοτάκης να μην εκτεθεί με τον τρόπο που εκτέθηκε πέρσι. Όταν καταψήφισε το κοινωνικό μέρισμα στην Βουλή.  Και όταν, καθαρά για λόγους μικροπολιτικής, προσπάθησε με υπόγειους, και εγώ θα έλεγα στο τέλος της ημέρας και ανέντιμους τρόπους, να προκαλέσει την επέμβαση των Θεσμών για την ακύρωσή του.

Σύντροφοι και συντρόφισσες

Όλο αυτό το διάστημα δεν υπάρχει αμφιβολία ότι περάσαμε πάρα μεγάλες τρικυμίες και μπόρες, αλλά κρατήσαμε σταθερά το τιμόνι.  Πετύχαμε χωρίς αμφιβολία πολλά πράγματα. Το κυριότερο, θα έλεγα, είναι ότι αποδείξαμε ότι η Αριστερά, μια παράταξη γεννημένη στα δύσκολα, και μεγαλωμένη με τα δύσκολα, μπορεί να ασκήσει διακυβέρνηση με όρους επιτυχίας, και μάλιστα μπορεί να έχει αποτελέσματα εκεί που τα έμπειρα αλλά γερασμένα και φθαρμένα συστημικά κόμματα απέτυχαν και βούλιαξαν την χώρα.  Εκεί που οι άλλοι απέτυχαν και απέτυχαν παταγωδώς, σήμερα εμείς πετυχαίνουμε και βγάζουμε τη χώρα από την κρίση. Τόσο απλά. Αλλά μακριά από μένα, και μακριά από μας, ένα αριστερό success story.

Ας είμαστε ειλικρινείς, μεταξύ μας.  Και με τον ελληνικό λαό, που τα έργα των προηγούμενων τον έχουν κάνει δικαιολογημένα δύσπιστο για τα λόγια όλων.  Έχουμε ακόμα δρόμο μπροστά μας. Έχουμε ακόμα  μάχες να δώσουμε πολλές. Και παγίδες κρυφές και φανερές να αποφύγουμε.  Δεν έχουμε ούτε το δικαίωμα, ούτε την πολυτέλεια, να επαναπαυτούμε, και να εφησυχάσουμε.  Υπάρχουν ακόμα στην κοινωνία σημαντικές ανοιχτές πληγές που άφησε η κρίση, αλλά και οι πολιτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων.  Ο κόσμος που εμείς εκπροσωπούμε, ο κόσμος του μόχθου, της δημιουργίας και της δουλειάς σηκώνει πολύ μεγάλο βάρος. Το βάρος μιας μακράς περιόδου οικονομικής ερήμωσης για τον τόπο.  Η κοινωνία πιέζεται.  

Αλλά, επιτρέψτε μου να πω ένα πράγμα.

Η Ελλάδα δεν είναι πια τοπίο στην ομίχλη.

Όσο κι αν οι δυνάμεις που έφεραν την καταχνιά των τελευταίων χρόνων επιμένουν σ’ αυτή.

Το τοπίο καθαρίζει. Ο δρόμος είναι επιτέλους ορατός από όλους.  Η διέξοδος έχει γίνει πιο κοντινή και πιο ρεαλιστική από ποτέ.  

Και αυτό μας δίνει ακόμα μεγαλύτερη αισιοδοξία, ακόμα μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και ενεργητικότητα.  Μια αισιοδοξία, και μια αποφασιστικότητα, που οφείλουμε να μεταγγίσουμε σε όλο το κοινωνικό σώμα.  Διότι η αλήθεια είναι με το μέρος μας, το δίκιο είναι με το μέρος μας κι αυτό πρέπει να το αποπνέουμε κάθε στιγμή που απευθυνόμαστε στον ελληνικό λαό και κυρίως σ΄ εκείνες τις δυνάμεις τα συμφέροντα των οποίων θέλουμε να εκπροσωπήσουμε. Όχι στις ελίτ. Σ’  αυτούς που θέλουμε να εκπροσωπήσουμε και γι αυτούς που δίνουμε μάχες.

Η ολοκλήρωση του προγράμματος, η έξοδος της χώρας από την επιτήρηση, η επιστροφή στην ανάπτυξη είναι πλέον άμεσοι και ορατοί στόχοι. Η εμβληματική στιγμή της απελευθέρωσης δυνάμεων, δυνατοτήτων, κοινωνικών και οικονομικών πολιτικών εναλλακτικών, αυτή η εμβληματική στιγμή πλησιάζει.  Αλλά η απελευθέρωση, η αλλαγή, η ανάπτυξη, η αριστερή κοινωνική ατζέντα, δεν μπορούν να περιμένουν μέχρι την εμβληματική στιγμή του τέλους των μνημονίων. Και δεν θα περιμένουν.

Ούτε εμείς θα περιμένουμε το τέλος των μνημονίων, για να  καταφέρουμε να χτίσουμε το αύριο, να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα, να βάλουμε τις βάσεις για μια διαφορετική πορεία για τη χώρα. Γιατί εγώ υποστηρίζω ότι αυτό το αύριο είναι ήδη εδώ. Στην αφοσιωμένη και δραστήρια πολιτική και κυβερνητική δουλειά σε όλους τους τομείς.  Στην καθημερινή προσπάθεια, μικρή και μεγάλη, για την επούλωση των πληγών. Στην κινητοποίηση των πιο ζωντανών και πρωτοπόρων δυνάμεων της κοινωνίας, για να προχωρήσει η χώρα προς τα μπρος. Να ξανακερδίσει την ελπίδα και την αξιοπρέπεια εντός και την εκτίμηση και το σεβασμό εκτός.

Πράγμα που ήδη έχει αρχίσει και γίνεται πράξη με την αναβάθμιση της χώρας στο διεθνές στερέωμα.  Η πρόσφατη επίσκεψη στην Ουάσιγκτον, η επίσκεψη των Προέδρων της Γαλλίας, της Νότιας Κορέας στην Αθήνα, η δραστηριοποίησή μας στα Βαλκάνια, στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου εντάσσονται στο πλαίσιο μιας συνολικής στρατηγικής που έχει σαν στόχο την ισχυροποίηση της χώρας σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο.  Και στην προώθηση σχέσεων βεβαίως ισοτιμίας, φιλίας και οικονομικής συνεργασίας με τις μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις, καθώς και με τις χώρες της ευρύτερης και ταραγμένης περιοχής μας.

Αλλά επανέρχομαι στο εσωτερικό και κυρίως επανέρχομαι καιστις μεγάλες θεσμικές παρεμβάσεις σε όλα τα επίπεδα που έχουμε αναλάβει και έχουμε ακόμα μπροστά μας.  Και θα αναφερθώ ενδεικτικά όχι σε όλες, σε κάποιες από αυτές:

  • Στην προσπάθειά μας να δημιουργήσουμε ένα πλαίσιο της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, αλλά και στον σημαντικό αγώνα που δίνεται για την αντιμετώπιση των προβλημάτων και για την, ας μου επιτραπεί η έκφραση, ηθικοποίηση της δημόσιας υγείας.
  • Στη μεταρρύθμιση που προωθούμε στο χώρο της εκπαίδευσης, στο εξεταστικό σύστημα, στη μεταρρύθμιση που προωθεί το Υπουργείο Παιδείας.
  • Στη δημιουργία  του πλαισίου για την στήριξη της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας.
  • Στη μεγάλη θεσμική μεταρρύθμιση στην αυτοδιοίκηση, τη μεταρρύθμιση του Καλλικράτη.
  • Στην ρύθμιση του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου, έστω και μετά από πολλά κύματα και περιπέτειες που προχωράει μετά από εικοσιπέντε χρόνια απόλυτης αυθαιρεσίας.
  • Στην προώθηση νομοθετικών πρωτοβουλιών για την διεύρυνση των ατομικών και πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων όπως πρόσφατα αυτό για την αλλαγή ταυτότητας φύλλου, αλλά και πιο πριν σειρά νομοθετημάτων σ’  αυτή την κατεύθυνση.
  • Τον συνεχή αγώνα για την καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας. Με έμπρακτα αποτελέσματα που ορισμένους  βεβαίως τους εκνευρίζει, αλλά τι να κάνουμε; Η Αριστερά και η παράταξή μας πάνω από όλα ήρθε για να στηρίξει τις δυνάμεις της εργασίας.
  • Και βεβαίως τη μεγάλη προσπάθεια για τη μεταρρύθμιση του κράτους.

Και θα σταματήσω εδώ, γιατί είναι πολλά άλλα στα οποία θα άξιζε να αναφερθώ, αλλά ο χρόνος δεν επαρκεί.   

Παράλληλα, τούτες τις μέρες συνεχίζουμε μιας εξαιρετικής σημασίας πρωτοβουλία διαλόγου και σύνθεσης με τις τοπικές κοινωνίες, τους τοπικούς παραγωγικούς φορείς, τα περιφερειακά συνέδρια για την παραγωγική ανασυγκρότηση.  Μια διαδικασία, που οι τοπικές κοινωνίες θα έλεγα ότι υποδέχονται με ιδιαίτερη ικανοποίηση γιατί έχουν την ευκαιρία να συμμετάσχουν, όχι ως κομπάρσοι, αλλά να συμμετάσχουν ισότιμα σε ένα πρωτότυπο και εξαιρετικά παραγωγικό φόρουμ  κοινωνικής διαβούλευσης.  Να συζητήσουν απευθείας με τους εκπροσώπους της κυβέρνησης, τα προβλήματα αλλά και τις δυνατότητες του κάθε τόπου.  Και να συνδιαμορφώσουν με τις δικές τους προτάσεις το σχέδιο της κάθε περιφέρειας για την επόμενη ημέρα, σχέδιο που θα κινητοποιεί τις διαθέσιμες παραγωγικές δυνάμεις και τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα του κάθε τόπου, σε μια προοπτική ενός δίκαιου και κοινωνικά ωφέλιμου μοντέλου.

Αλλά, συντρόφισσες και σύντροφοι, όλα αυτά, που προκαλούν ελπίδες και δίνουν προοπτικές σε μεγάλα τμήματα της κοινωνίας, και ιδιαίτερα στη ρημαγμένη από τα μνημόνια κοινωνική πλειοψηφία, σε ορισμένους άλλους προκαλούν φόβο, ανησυχία, ακόμα και πανικό θα έλεγα.

Οι καλομαθημένες και καλοθρεμμένες ελίτ, που κοσμούν με τα ονόματα των μελών τους λίστες, papers, και φορολογικούς παραδείσους, δεν παραδίνονται. Δεν παραδίνονται γιατί αλλιώς έμαθαν, και τώρα φαίνεται ότι τους χαλάμε το πάρτι.  Κι αυτό αντανακλάται φυσικά στις πολιτικές και στις αντιδράσεις των κομμάτων που για δεκαετίες συμπορεύτηκαν –κράτα με να σε κρατώ- μαζί τους στην κοινωνική ασυδοσία, την ασύδοτη κερδοσκοπία, την απομύζηση του κράτους, στη διαπλοκή, το ρουσφέτι τον κομματισμό, και τη διαφθορά.

Η θετική εικόνα που έχει πλέον διαμορφωθεί στην χώρα, τόσο σε ότι αφορά την πορεία του Προγράμματος και της οικονομίας, όσον και  γενικότερα  θα έλεγα στην πορεία του κυβερνητικού έργου, προκαλεί ένα είδος πολιτικού ακροδεξιού τυχοδιωκτισμού, ένα είδος ακροδεξιού τυχοδιωκτικού αμόκ στη ΝΔ, του κ. Μητσοτάκη.

Ο οποίος επένδυσε πολιτικά στην αποτυχία της κυβέρνησης.  Αλλά μέσω της αποτυχίας της χώρας, της αποτυχίας των αξιολογήσεων, της αποτυχίας  της ρύθμισης του χρέους, της αποτυχίας των πάντων. Ας μην το ξεχνάμε αυτό.

Ζήτησε με απίστευτη εθνική επιπολαιότητα εκλογές λίγο πριν το τέλος της πρώτης αξιολόγησης, από την άνοιξη του 2016. Και  έκτοτε παρακολουθούμε το θέαμα να έχει σπρώξει μια μεγάλη παράταξη  σε έναν φρενήρη κατήφορο καταστροφολογίας, φόβου, συκοφάντησης, ακόμα και υπονόμευσης.

Με τη βοήθεια βεβαίως των γνωστών ΜΜΕ, που ελέγχονται από τους επίσης γνωστούς στυλοβάτες του προηγούμενου καθεστώτος, το οποίο οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία.

Αποκομμένη από την κοινωνική πραγματικότητα, εχθρική σε κάθε ιδέα και βήμα προόδου, στηριγμένη βεβαίως σε ισχυρές δυνάμεις του ντόπιου οικονομικού κατεστημένου, ανίκανη να αντιληφθεί τις καθοριστικές ευθύνες της για την κατάσταση στη χώρα, η ΝΔ του κ. Μητσοτάκη εξαντλεί τον ρόλο της σε μια τρομολαγνική τακτική.  Περιγράφει και διαφημίζει από τα συστημικά μέσα μια Ελλάδα χάους, βίας, ανασφάλειας, ανομίας και εγκληματικότητας.  Επιχειρεί να χτίσει πάνω σ’ αυτή την άμμο μια αντιπολιτευτική γραμμή με κραυγές θα έλεγα συκοφαντίας και διχασμού. Αφόρητος λαϊκισμός, λάσπη, ψεύδη, υπερπαραγωγές μονταζιέρας, εκμετάλλευση κάθε πραγματικής τραγωδίας, γιατί στην πραγματική ζωή έχουμε και δυσκολίες και τραγωδίες πολλές φορές. Εκμετάλλευση λοιπόν κάθε πραγματικής τραγωδίας, για να στηριχτούν μικροκομματικές κωμωδίες, όμως.

Όλα αυτά τα ποταπά και θλιβερά και τοξικά θα έλεγα, έχουν μπει στη θέση μιας καθαρής, προγραμματικής σύγκρουσης.  Γιατί τελικά η ίδια ΝΔ του κ. Μητσοτάκη έχει γίνει τοξική.  Έχει υποτάξει το ύφος, το  ήθος, τις τακτικές, και τις πρωτοβουλίες της σε δυνάμεις της άκρας δεξιάς.  Θα πρόσθετα και της άκρας ανοησίας, όχι μόνο της άκρας δεξιάς.

Η τελευταία συζήτηση στη Βουλή, για την ανομία, όπως και η συζήτηση για την ταυτότητα φύλου, έκανε νομίζω σαφή σε όλους όχι μόνο την ταξικότητα –γιατί αυτό το ξέραμε- αλλά και την τοξικότητα, και την ανοησία.  Αναρωτιέμαι λοιπόν σήμερα μπροστά σας, αν και κατά πόσο αξίζει να απαντάμε σε χαμηλού επιπέδου, όχι απλώς λαϊκίστικες, αλλά κάτι περισσότερο από λαϊκιστικές, επιθέσεις. Ή αν πρέπει να αρκεστούμε στα επίσημα στοιχεία, για παράδειγμα, της Αστυνομίας για τους δείκτες εγκληματικότητας.  Στις συνεχείς και εντυπωσιακές θα πρόσθετα επιτυχίες  –επί υπουργίας Τόσκα, που ζητούν την κεφαλήν του επί πίνακι, να σημειώσουμε-  επιτυχίες στην διαλεύκανση εγκληματικών ενεργειών κάθε είδους.  Οι οποίες θα συνεχιστούν. Γιατί δεν ήταν συγκυριακές, αλλά  αποτέλεσμα σχεδιασμού, σωστής οργάνωσης και επαγγελματισμού.

Εμείς τελικά, συντρόφισσες και σύντροφοι, δεν ξέρω πώς πρέπει να απαντήσουμε σε αυτό το κρεσέντο, το επικίνδυνο κρεσέντο λαϊκισμού και τοξικότητας. Ένα πράγμα ξέρω ότι δεν πρέπει και δεν πρόκειται να παίξουμε κλέφτες κι αστυνόμους με τον κ. Μητσοτάκη.  

Η κυβέρνησή μας εγγυάται απολύτως την ασφάλεια του συνόλου των πολιτών.  Και, ταυτόχρονα όμως, γιατί αυτό πρέπει να κάνουν οι σύγχρονες δημοκρατίες, εγγυάται και τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα και τις ελευθερίες του καθενός ξεχωριστά.  Δεν μας χρειάζεται μια γραμμή αίματος, για να εμπεδωθεί μια γραμμή δημόσιας τάξης.

Και καλό είναι όσο γρηγορότερα σταματήσει αυτό το επικίνδυνο παιχνιδάκι με την προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων και μικροπολιτικής εκμετάλλευσης απέναντι σε σοβαρά θέματα, όπως η ασφάλεια των πολιτών αλλά και η ομαλότητα, η σταθερότητα, η προστασία της  δημοκρατίας απέναντι σε τυφλές επιθέσεις βίας, όσο γρηγορότερα  σταματήσει και όσο το γρηγορότερα το κατανοήσουν και σταματήσουν τα παιχνίδια με αυτά τα θέματα τόσο το καλύτερο για τον τόπο.  

Συντρόφισσες και σύντροφοι.

Ξέρω ότι σας τρώει να μιλήσω για το μεγάλο ζήτημα της διαφθοράς, της διαπλοκής και της φοροδιαφυγής. Που έγινε επίκαιρο αυτές τις μέρες, με τη δημοσίευση των χαρτιών του Παραδείσου, των Paradise Papers.  Το άφησα επίτηδες τελευταίο.

Να ξεκαθαρίσω κάτι, γιατί οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους. Αλλά και τους καλούς αντιπάλους. Από τη μάχη κατά της διαφθοράς θα κριθούμε σε μεγάλο βαθμό. Το λέω και το πιστεύω. Η μάχη κατά της διαφθοράς ήταν και παραμένει ένας από τους βασικούς μας στόχους.  Αυτή η μάχη θέλει αρετή και τόλμη.  Κι αυτό το ξέρουμε εμείς. Το ξέρει και ο λαός μας. Ο οποίος βλέπει τις τελευταίες μέρες έναν καταιγισμό αποκαλύψεων για το μαύρο χρήμα. Ιλιγγιώδη ποσά, που έχουν ξεφύγει από τη νόμιμη φορολόγηση και βρίσκονται παρκαρισμένα σε φορολογικούς παραδείσους.  Στα χέρια μιας ομάδας προσώπων ή εταιριών έχουν βρεθεί βουνά χρυσού, που πολλές φορές αντιστοιχούν σε προϋπολογισμούς ενός  κράτους. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο διευρύνονται οι παγκόσμιες ανισότητες.  Την ώρα που μια ολιγάριθμη παγκόσμια ελίτ θησαυρίζει αφορολόγητα, την ώρα που οι λαοί του κόσμου σηκώνουν το βάρος μιας διαρκούς οικονομικής κρίσης.  Μιας κρίσης, που φέρνει δισεκατομμύρια ανθρώπους ολοένα και πιο κοντά στο φάσμα της φτώχειας, της ανεργίας, του κοινωνικού αποκλεισμού.  Συχνά μάλιστα οδηγεί και σε ανθρωπιστικές τραγωδίες.

Οι φτωχοί πληρώνουν το μάρμαρο. Εκατομμύρια χαμένες ζωές και ψυχές.  Ενώ μια χούφτα πλούσιοι απολαμβάνουν παραδείσους.  Αυτό είναι κάτι που η παγκόσμια κοινότητα δεν πρέπει και δεν μπορεί πλέον να ανέχεται. Και πρέπει να παίξουμε ρόλο σημαντικό και ως δύναμη με σημαντική παρουσία και κύρος στο ευρωπαϊκό πλαίσιο και ως κυβέρνηση.

Η δική μας κυβέρνηση θα αναλάβει πρωτοβουλίες, τόσο σε διεθνές επίπεδο όσο και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου να αντιμετωπιστεί δραστικά και ολοκληρωμένα αυτή η αρπαγή πλούτου.  Ενθαρρύνουμε τα κινήματα αντίστασης, παγκόσμια διεθνή κινήματα αντίστασης  σ’ αυτό το αίσχος.   Τις τολμηρές δημοσιογραφικές πρωτοβουλίες, που αποκαλύπτουν πτυχές του τεράστιου σκανδάλου.

Θέλω, όμως, ταυτόχρονα, να πω ότι είναι θλιβερό πόσο δραστήρια και μεγάλη είναι η συμμετοχή μιας πάμπλουτης εγχώριας ελίτ σ’ αυτό το εγκληματικό παραδείσιο πάρτι.  Θλιβερό και εξοργιστικό ταυτόχρονα. Κι ακόμα πιο θλιβερό και πιο εξοργιστικό, όταν μέσα στους καταλόγους της χρυσής ντροπής φιγουράρουν ονόματα και αποκαλύψεις, που ρίχνουν βαριά σκιά στο πολιτικό προσωπικό της χώρας.

Εδώ δεν μιλάμε για κόμματα.  Μιλάμε για κομμάτια και θρύψαλα. Κομμάτια και θρύψαλα κάθε υπόνοιας ήθους και πολιτικής καθαρότητας.  

Δεν μιλάμε για κάποιους κυνικούς καπιταλιστές, που ο ηθικός τους κώδικας είναι ταυτισμένος με την ανηθικότητα του κέρδους με οποιονδήποτε τρόπο.  Μιλάμε για πρόσωπα που το ήθος και οι συναλλαγές τους δεν εκπροσωπούν κάποια ιδιωτική ή οικογενειακή υπόθεση.   Ούτε, αν θέλετε, κάποια ποινικά κολάσιμη ιστορία.

Εκπροσωπούν, όμως, εκείνη την αντίληψη εξουσίας, που ξεχαρβάλωσε την Ελλάδα και οδήγησε την κοινωνία σε φτώχεια και σε απόγνωση.  Εκπροσωπούν εκείνον τον κυνισμό, που επιτρέπει σε κάποιους από τους κρατούντες τα πάντα, εν ονόματι μιας νέου τύπου έννοιας της ηθικής, της ηθικής της ανηθικότητας. Επιτρέπει στους κρατούντες τα πάντα και βέβαια επιμένουν στα ίδια και τα ίδια.

Θέλω να σας θυμίσω: Τους είπαμε, πριν αρκετό καιρό, γιατί δεν ψηφίζετε μαζί μας την αυστηρή νομοθεσία για τη συμμετοχή πολιτικών προσώπων σε εξωχώριες εταιρείες; Πήραν τους βουλευτές τους και αποχώρησαν από την αίθουσα.

Τους είπαμε: γιατί ανέχεστε και δεν απομακρύνετε από σύμβουλο του τότε πρωθυπουργού, τον κ. Παπασταύρου, που ήταν στη λίστα Λαγκάρντ, στις λίστες της φοροδιαφυγής; Μας είπανε ότι είμαστε υπερβολικοί και στοχοποιούμε έναν εξαίρετο επιχειρηματία και καλό σύμβουλο.

Τους είπαμε: δώστε εξηγήσεις για την υπόθεση Siemens, δώστε εξηγήσεις για όσα καταθέτει η γραμματέας του κ. Χριστοφοράκου  στο δικαστήριο για τα δώρα. Μας είπανε ότι ρίχνουμε στο πεζοδρόμιο το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου.

Τους είπαμε:  γιατί δεν τα δηλώνετε όλα ανοιχτά και καθαρά στο πόθεν έσχες σας. Μας είπαν ότι επεμβαίνουμε στην ιδιωτικότητα και σε προσωπικά δεδομένα, και δεν το κατέθεσαν ποτέ.

Τους είπαμε: γιατί ανέχεστε και δεν απομακρύνετε τον κ. Αυγενάκη, που σε επίσημη δικογραφία εμπεριέχονται συνομιλίες και συναλλαγές του με ποινικούς απατεώνες και εγκληματίες; Ο γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής της Ν.Δ. Μας είπαν ότι είμαστε παρακράτος που ανακαλύψαμε τη δικογραφία για να ενοχοποιήσουμε τον συνεργάτη του κ. Μητσοτάκη.

Ελπίζω τώρα να μην μας κατηγορήσουν και για διεθνή συνωμοσία. Ότι δημιουργήσαμε εμείς τάχα αυτό το κύμα των διεθνών αποκαλύψεων των offshore και της φοροδιαφυγής για να πλήξουμε τη Νέα Δημοκρατία.

Σας καλώ να σκεφτείτε ένα πράγμα.  Τι θα γινόταν στον τόπο, στο πολιτικό σύστημα, τι θα έλεγαν τα μέσα ενημέρωσης, αν θα μπορούσαμε εμείς εδώ αυτή τη στιγμή να συνεδριάζουμε, να σταθούμε αν μέσα στα χρυσά ονόματα των παραδείσων που αποκαλύπτονται, υπήρχε ένα έστω όνομα υπουργού, ή βουλευτή της Αριστεράς.

Τελειώνω το σχόλιό μου για τις αποκαλύψεις των ημερών συμπληρώνοντας μια πρόσφατη διαπίστωση.  Προχθές στη Βουλή, την προηγούμενη Παρασκευή, όταν για μια ακόμη φορά ο κ. Μητσοτάκης, μη έχοντας να απαντήσει, μου απάντησε ότι οι δημοσκοπήσεις του λένε ότι θα κερδίσει, ίσως γιατί έχει και συμβούλους δημοσκόπους που του το επιβεβαιώνουν διαρκώς, του απάντησα ότι πουθενά στον κόσμο ούτε και στην Ελλάδα, δεν κέρδισε η Siemens τις εκλογές. Σήμερα θα ήθελα να τη συμπληρώσω αυτή τη φράση με το εξής. Όποιος κατάφερε να πάει στον παράδεισο της φορολογίας δεν απέφυγε στο τέλος να  καταλήξει στην κόλαση της πολιτικής. Ας το έχουν αυτό κάποιοι καλά στο μυαλό τους.

Εμείς δεν θα πούμε τίποτα παραπάνω. Θα περιμένουμε εξηγήσεις. Τις περιμένουμε, μαζί με όλο τον ελληνικό λαό.  Και θα δεσμευτούμε, ότι σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές, θα τη βρούμε την άκρη για όσους έχουν παρκάρει τα χρήματά τους σε παραδείσους. Κανένας παράδεισος δεν είναι τελικά τόσο μακρινός, που να μην μπορούμε να τον φτάσουμε, αν έχουμε τη θέληση.  Κι εμείς την έχουμε αυτή την θέληση.

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Κλείνω λέγοντας το εξής. Βρισκόμαστε σε μια αποφασιστική καμπή και για την πορεία της οικονομίας, την πορεία της χώρας αλλά και την πορεία της διακυβέρνησης. Με πολλά και μεγάλα μέτωπα ανοιχτά.  Είναι αλήθεια. Αλλά με τους μαχητές, όλους μας, πιο έμπειρους, πιο σκληραγωγημένους, πιο αποτελεσματικούς, πιο υποψιασμένους.  

Διανύσαμε μια δύσκολη πορεία. Απομένουν τα τελευταία μέτρα. Για να αποδείξουμε ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε, ότι κρατάμε τις υποσχέσεις μας, ότι θα βγάλουμε την Ελλάδα από την κρίση με την κοινωνία όρθια.      

Οφείλουμε να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις της συγκυρίας, με την μεγαλύτερη δυνατή επάρκεια και την καλύτερη δυνατή αποτελεσματικότητα.  Και αυτό αφορά τον καθένα μας. Από όποια θέση και αν υπηρετεί αυτή την υπόθεση.

Σήμερα, περισσότερο από χτες, περισσότερο από ποτέ, περισσότερο από κάθε άλλη φορά δηλώνω ενώπιον σας αθεράπευτα αισιόδοξος.
Θα τα καταφέρουμε.  Καλή δύναμη.

 

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ,
08/11/2017

  • tags

Σχετικές ειδήσεις